|
Maliye
Bakanlığından;
TEDAVİ YARDIMINA
İLİŞKİN UYGULAMA TEBLİĞİ
(SIRA NO: 11)
25/6/2009 tarihli ve
5917 sayılı Bütçe Kanunlarında Yer Alan Bazı
Hükümlerin İlgili Kanun ve Kanun Hükmünde
Kararnamelere Eklenmesi ile Bazı Kanun ve Kanun
Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına
İlişkin Kanunun 26 ncı
maddesiyle 178 sayılı Maliye Bakanlığının Teşkilat
ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye
eklenen geçici 8 inci maddeyle; kapsama dahil
kişilerin sağlık kurum ve kuruluşlarında yapılan
tedavilerine (diş tedavileri dahil) ilişkin
ücretlerle sağlık kurumlarınca verilen raporlar
üzerine kullanılması gerekli görülen
ortez,
protez ve diğer
iyileştirme araç bedellerinin kurumlarınca ödenecek
kısmını ve bu konuya ilişkin usul ve esasları aynı
maddede belirtilen temel ilkeler çerçevesinde ve
Sağlık Bakanlığının görüşünü almak suretiyle tespit
etmeye Maliye Bakanlığının yetkili olduğu hükme
bağlanmıştır. Aynı maddenin birinci fıkrasının (e)
bendinde de kapsama dahil
kişilerin sağlık hizmetlerini Maliye Bakanlığınca
sözleşme yapılacak sağlık kurum ve kuruluşlarından
almaları şeklinde bir temel ilkeye yer verilmiştir.
Ayrıca, ortez,
protez ve diğer
iyileştirme araçlarının sağlık kurum ve
kuruluşlarınca temin edilemediği hallerde,
ilgililerce temin edilerek ödenen bedellerden Maliye
Bakanlığı tarafından belirlenen kısmının ödenmesi de
kanun hükmü altına alınmıştır.
Öte yandan, 178 sayılı
Maliye Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında
Kanun Hükmünde Kararnamenin 10 uncu maddesinin
birinci fıkrasının (p) bendinin Anayasa Mahkemesi
tarafından iptal edilmiş olması neticesinde Maliye
Bakanlığının bu konularda düzenleme yapma yetkisinin
kalmadığı gerekçe gösterilerek,
23/10/2008 tarihli ve 27033 sayılı Resmi
Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiş olan (6) Sıra
No’lu Tedavi Yardımına
İlişkin Uygulama Tebliğinin bazı maddeleri hakkında
Danıştay İkinci Daire Başkanlığı tarafından
yürütmenin durdurulmasına karar verilmiştir.
Buna göre, 178 sayılı
Kanun Hükmünde Kararnamenin geçici 8 inci maddesi ve
ilgili diğer mevzuatın Bakanlığımıza vermiş olduğu
yetki ve görevler çerçevesinde, uygulamada
karşılaşılan tereddütlerin giderilmesi ve yargı
organlarınca verilen kararlar sebebiyle ortaya çıkan
hukuki boşlukların giderilmesi amacıyla,
23/10/2008 tarihli ve
27033 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe
girmiş olan (6) Sıra No’lu
Tedavi Yardımına İlişkin Uygulama Tebliğinin;
1-
“Amaç, kapsam ve
dayanak” başlıklı 1 inci maddesinin “Dayanak”
başlıklı (3) numaralı bendi aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
“Bu Tebliğ; 657 sayılı
Devlet Memurları Kanununun mülga 209 uncu maddesi,
5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık
Sigortası Kanununun geçici 12
nci maddesi, 178 sayılı Maliye Bakanlığının
Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde
Kararnamenin 10 uncu maddesinin birinci fıkrasının
(r) bendi ve geçici 8 inci ve geçici 9 uncu
maddeleri ile Devlet Memurlarının Tedavi Yardımı ve
Cenaze Giderleri Yönetmeliği ve kapsama
dahil kişilere tedavi
yardımı sağlanmasına ilişkin ilgili diğer
mevzuatları hükümleri çerçevesinde düzenlenmiştir.”
2-
“Hasta sevk işlemleri ve tanımlar” başlıklı 2
nci maddesinin “Hasta
yollama (hasta sevk) kağıdına
ilişkin işlemler” başlıklı (7) numaralı fıkrasının;
(7) numaralı bendi yürürlükten kaldırılmış, (8)
numaralı bendinin bent numarası (7) olarak, (9)
numaralı bendinin bent numarası da (8) olarak
değiştirilmiştir.
3- “Diş
tedavileri” başlıklı 5 inci maddesinin “Özel sağlık
kurum ve kuruluşlarında diş tedavisi” başlıklı (2)
numaralı fıkrası ile 7/2/2009
tarihli ve 27134 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak
yürürlüğe girmiş olan (8) Sıra
No’lu Tedavi Yardımına İlişkin Uygulama
Tebliğinin 2 nci maddesi
yürürlükten kaldırılmış ve 5 inci maddesinin “Resmi
sağlık kurum ve kuruluşlarında diş tedavisi”
başlıklı (1) numaralı fıkrasına aşağıdaki bent
eklenmiştir.
“5.1.8. Diş tedavisi
amacıyla özel sağlık kurum ve kuruluşları ile
serbest diş hekimliklerine sevk yapılmayacaktır. Diş
tedavileri, Devlet Memurlarının Tedavi Yardımı ve
Cenaze Giderleri Yönetmeliği ve Tebliğ hükümleri
çerçevesinde resmi sağlık kurum ve kuruluşlarında
sağlanacaktır.”
4-
“Faktör ve diğer kan
ürünlerinin reçetelenmesi
ve hemofili hastalarının bildirim zorunluluğu”
başlıklı 7 nci
maddesinin (ı) bendi yürürlükten kaldırılmıştır.
5-
“Reçete ile sağlık raporu ve ilaç yazım ilkeleri”
başlıklı 12 nci
maddesinin “Bazı özel hastalıklara ve ilaç
kullanımına ilişkin düzenlemeler” başlıklı (7)
numaralı fıkrasının;
a) “Altın
preparatları, biyolojik ajanlar,
leflunomid ve
subkutan/intramuskular
metotreksat,
Efalizumab,
Romatoid
artritte
rituksimabkullanum
ilkeleri” başlıklı (1) numaralı bendinin, (ç) alt
bendinde yer alan; “Crohn
hastalığında; diğer tedavilere cevap vermeyen
fistülize vakalarda bu
durumun ve daha önce almış olduğu ilaçların günlük
kullanım dozu ve kullanım süresini belirten
gastroenteroloji veya genel cerrahi uzman
hekimlerinden biri tarafından düzenlenen ve
kullanılacak ilacın dozu ve süresini gösteren uzman
hekim raporuna dayanılarak sağlık tesislerinde
klinik koşullarda uygulanması ve iç hastalıkları
veya genel cerrahi uzman hekimlerince reçete
edilmesi halinde bedeli ödenir.” paragrafındaki,
“gastroenteroloji veya genel cerrahi uzman
hekimlerinden” ifadesi, “erişkin/çocuk
gastroenteroloji, çocuk cerrahisi veya genel cerrahi
uzman hekimlerinden” şeklinde değiştirilmiş
ve (ç) altbendinin
sonuna aşağıdaki paragraf eklenmiştir.
“Ülseratif
Kolit hastalığında infliksimab;
kortikosteroidler ve
6-MP veya AZA ile uygun dozlarda ve en az 8 haftalık
sürede yapılan konvansiyonel tedaviye yetersiz yanıt
veren ya da tolere
edemeyen veya bu terapiler
için tıbbi kontrendikasyonları
olan hastalarda şiddetli aktif
ülseratif kolit bulgularının devam etmesi
halinde, bu durumun belirtildiği gastroenteroloji
uzman hekimi veya genel cerrahi uzmanı tarafından
düzenlenecek uzman hekim raporuna dayanılarak, bu
uzmanlar ve iç hastalıkları uzman hekimlerince
reçetelendirilir.”
b)
“Antidepresanlar ve
antipsikotiklerin
kullanım ilkeleri” başlıklı (2) numaralı
bendinin (b) altbendinin
ikinci paragrafı yürürlükten kaldırılmıştır.
c)
“Büyüme hormonu
kullanım esasları” başlıklı (6) numaralı bendinin
başlığı, “Büyüme
bozuklukları” şeklinde değiştirilmiş ve
bu başlığın altına “12.7.6.1 Büyüme hormonu
kullanım esasları” alt başlığı eklenmiş ve
söz konusu bende aşağıdaki
altbend ilave edilmiştir.
“12.7.6.2.
Laron
sendromu tanı kriterleri
ve rhIGF-I (mecasermin)
kullanım
ilkeleri:
En az bir çocuk
endokrinoloji uzman hekiminin yer aldığı sağlık
kurulu raporu ile çocuk endokrinoloji uzman
hekimince reçete edilmesi halinde bedeli ödenir. Bu
raporda, ilacın kullanım dozu, uygulama planı,
süresi ve başlama kriterleri
belirtilir.”
a-
Başlama kriterleri:
Tedaviye başlanabilmesi
için hastanın ilgili uzman hekim tarafından en az 6
ay süreyle büyüme hızı izlendikten sonra büyümeyi
etkileyen sistemik bir hastalığı veya beslenme
bozukluğu olmayan hastalarda;
1) Boy (-3) standart
sapmanın altında, yıllık büyüme hızı yaş ve cinse
göre 25 persentilin
altında, serum IGF-I düzeyi < -2 SD, serum IGFBP-3
düzeyi < -1 SD, bazal veya uyarılmış büyüme hormonu
düzeyi > 10 mcg/L,
Somatomedin
jenerasyon testinde
büyüme hormonu uyarısına IGF-I artışının yetersiz
olduğu durumlarda tedaviye başlanılır.
2) Başlangıç dozu 120
mcg/kg/gün’e kadar
çıkılabilir.
3) Büyüme hormonu
tedavisinin yerine kullanılmaz.
b-
Devam kriterleri:
1) Tedavi alan hastalar
en az 3 aylık sürelerle izlenerek, radyolojik olarak
epifiz hatlarının açık
olduğunun reçetede belirtilmesi kaydıyla hedeflenen
yaş grubu ortalama boy skalasına
göre 25 persentile
ulaşana kadar, tedavi ile yıllık büyüme hızının
izlemde tedavi öncesi yıllık büyüme hızının 2 cm
üstünde olan hastalarda yılda bir sağlık kurulu
raporu yenilenerek tedavi devam ettirilir.
(2) Yenilenen
raporlarda tedavi öncesi ve tedaviyle sağlanan
büyüme hızı, ulaştığı boy
skalası ve epifiz
hatlarının durumu belirtilir.
c-
Sonlandırma Kriterleri:
1.
Epifiz hattı kapandığında veya
2. Yıllık büyüme hızı
tedavi öncesi hıza göre + 2
cm’den düşük olduğunda veya
3. Boy uzunluğu
kızlarda 155 ve erkeklerde 165
cm’e ulaştığında veya
4. Tedavi esnasında boy
25 persentile
ulaştığında,
tedavi
sonlandırılacaktır.”
ç)
“Eritropoietin
alfa-beta, darbepoetin,
sevelamer,
parikalsitol kullanım
ilkeleri” başlıklı (9) numaralı bendinin, “Parikalsitol
kullanım ilkeleri” başlıklı (c)
altbendinin (3) numaralı sırası aşağıdaki
şekilde yeniden düzenlenmiştir.
“İlgili koşulların söz
konusu olduğu hemodiyaliz tedavisi altındaki
hastalarda nefroloji
veya diyaliz sertifikalı iç hastalıkları/çocuk
sağlığı ve hastalıkları uzman hekimlerinden birinin
düzenlediği sağlık raporuna istinaden 3 aylık dozda
bu hekimlerce veya diyaliz sertifikalı tüm hekimler
tarafından reçete edilebilir.”
d)
“İnterferon kullanım
ilkeleri” başlıklı (13) numaralı bendi aşağıdaki
şekilde yeniden düzenlenmiştir.
“12.7.13. Hepatit
Tedavisi
Akut ve kronik
viral hepatit
tedavisinde kullanılan ilaçlar çocuk veya erişkin
gastroenteroloji veya enfeksiyon
hastalıkları uzman hekimlerinden biri tarafından
düzenlenen ilaç kullanım raporuna dayanılarak bu
uzman hekimler ile çocuk hastalıkları veya iç
hastalıkları uzman hekimleri tarafından reçete
edilir.
12.7.13.1. Kronik
Hepatit B tedavisi
1) İlk tedaviye
başlamak için; HBV DNA seviyesi: 10 000 (104)
kopya/ml (2.000 IU/ml) veya üzerinde olan hastalar,
bu durumun belirtildiği rapor ve eki tetkik
sonuçlarına (HBV DNA sonucu ve karaciğer biyopsi
raporu) göre;
a.
Erişkin hastalarda; karaciğer biyopsisinde HAI≥9
veya fibrozis ≥ 2,
b.
2-17 yaş grubu hastalarda; ALT normalin üst
sınırının 2 katından daha yüksek ve karaciğer
biyopsisinde HAI≥4 veya
fibrozis ≥ 2,
olan
hastaların tedavisine interferonlar,
pegile interferonlar
veya oral antiviraller
ile başlanabilir.
2) Klasik
interferonların toplam dozu haftada 30 milyon, ayda
120 milyon üniteyi geçemez.
3) İnterferonlar ve
pegile interferonlar ALT
değeri normalin üst sınırının 2 katını geçen ve HBV
DNA ≤107 kopya/ml olan hastalarda kullanılabilir.
İnterferonlar ve pegile
interferonlar kronik hepatit B hastalarında en fazla
48 hafta süreyle kullanılabilir.
4) Oral
antiviral tedaviye HBV
DNA ≤107 kopya/ml ise günde 100 mg
lamivudin ile başlanır.
Tedavinin 24 üncü haftasında HBV DNA pozitif olan
hastalarda diğer oral
antiviraller kullanılabilir. HBV DNA >107
kopya/ml olanlarda diğer oral
antivirallerden biri ile tedaviye
başlanabilir.
a.
HBeAg pozitif olan
hastalarda oral antiviral
tedavi sırasında HBeAg
serokonversiyonundan (HBeAg
negatif, anti-HBe
pozitif ve HBV DNA negatif olduktan) sonra en fazla
12 ay daha oral antiviral
tedavi kullanılabilir. Her yenilenen raporda
hastaların tedavi başlangıcındaki ve güncel
HBeAg ve HBV DNA
durumları belirtilmeli ve belgelenmelidir.
b.
HBeAg negatif olan
hastalarda oral antiviraller,
HbsAg pozitifliğini
gösterir laboratuvar
sonucu rapora eklenerek, HBsAg
kayboluncaya kadar kullanılabilir.
5)
Antiviral tedavi almakta olan hastaların
raporlarının yenilenmesinde, HBV DNA ve
HBeAg durumları
belirtilir, ALT yüksekliği bulunması koşulu
aranmadan, hastanın tedavisine başlandığı tarihteki
mevzuata uygun başlama
kriterlerini gösteren, teşhisin konulduğu
raporun fotokopisinin yeni rapora eklenmesi veya
başlama kriterlerine uygun olduğunu gösteren,
teşhisin konulduğu raporda belirtilen HBV DNA ve ALT
değerleri ile raporun tarih ve sayısının, yeni
raporda açık olarak belirtilmesi yeterlidir.
6) Oral
antiviral tedavi
altındayken negatif olan HBV DNA’nın pozitifleşmesi
veya HBV DNA’nın 10 kat yükselmesi ile başka bir
oral antiviral ajana
geçilebilir veya almakta oldukları tedaviye ikinci
bir oral antiviral
eklenebilir. Ancak, lamivudin
kullananlarda entekavir
veya telbivudine
geçilemez veya eklenemez,
adefovir kullananlarda
tenofovir eklenemez. Oral
antiviral değişimi ya da
tedaviye yeni oral antiviral
eklenmesi için düzenlenecek yeni veya mevcut raporda
bu durum belirtilir.
12.7.13.2. Karaciğer
sirozunda tedavi
Karaciğer sirozunda HBV
DNA (+) olan hastalarda tedaviye başlanılabilir.
Karaciğer biyopsisi yapmak için
kontrendikasyon bulunanlarda ve
dekompanse sirozlarda
biyopsi koşulu aranmaz. Tedavi süreleri Kronik
Hepatit B’de olduğu
gibidir.
12.7.13.3.
İmmünsupresif
ilaç tedavisi veya sitotoksik
kemoterapi veya
monoklonal antikor
tedavisi uygulanmakta olan
HBsAg (+) hastalarda, ALT yüksekliği, HBV DNA
pozitifliği ve karaciğer biyopsisi koşulu
aranmaksızın uygulanmakta olan diğer tedavisi
süresince ve bu tedavisinden sonraki en fazla 12 ay
boyunca lamivudin
kullanılabilir. İmmünsupresif,
sitotoksik
kemoterapi ve
monoklonal antikor
tedavisine ilişkin ilaç raporunun bir örneğinin
reçeteye eklenmesi gerekir.
İmmünsupresif
ilaç tedavisi veya sitotoksik
kemoterapi veya
monoklonal antikor
tedavisi uygulanmakta olan Kronik Hepatit B
hastalarında ise tedavi süreleri ve ilaç seçimi
kronik hepatit tedavi prensiplerinde belirlendiği
şekildedir.
12.7.13.4.
HBV’ye
bağlı karaciğer hastalığından dolayı karaciğer
transplantasyonu yapılan
hastalar veya Anti-HBc(+)
kişiden karaciğer alan hastalara; biyopsi,
viral
seroloji, ALT seviyesi
ya da HBV DNA bakılmaksızın oral
antiviral tedavi
verilebilir.
12.7.13.5. Kronik
Hepatit D (=Delta) tedavisi
Delta ajanlı Kronik
Hepatit B tanısı konmuş anti HDV(+) hastalarda
interferon veya pegile
interferonlar, Kronik Hepatit
B’deki kullanım süre ve dozunda
kullanılabilir. Bu hastalardan Kronik Hepatit B
tedavi koşullarını taşıyanlarda tedaviye oral
antiviral ilaçlardan
biri eklenebilir. (anti HDV(+) ve HBV DNA sonucunu
gösteren gösterir laboratuar sonucu rapora eklenir.)
12.7.13.6. Hepatit C
Tedavisi
1) Akut Hepatit C
tedavisi:
Akut Hepatit C
hastalarında (HCV RNA pozitif sonuç rapora eklenir)
24 hafta süreyle, Kronik C Hepatitinde kullanıldığı
dozlarda interferon alfa veya
pegile interferon alfa
monoterapisi uygulanır. Bu hastalarda
tedaviye ribavirin
eklenemez. Akut C Hepatiti tedavisi için karaciğer
biyopsisi ve 12 nci
haftada HCV RNA seviyesinde 2
log azalma koşulu aranmaz.
2) Kronik Hepatit C
tedavisi:
a.
Anti HCV ve HCV RNA’sı pozitif hastalarda
genotip tayini ile
tedaviye başlanabilir.
b.
Kronik Hepatit C tedavisinde interferon +
ribavirin veya
pegile interferon +
ribavirin kombinasyonu
kullanılır. Ribavirin
kullanımı için kontrendikasyon
bulunanlarda tek başına interferon veya
pegile interferon
kullanılabilir. Tek başına
ribavirin kullanım
endikasyonu yoktur.
c.
Tedavi süresi: Genotip 1
ve 4 için 48 haftadır. Tedavi başlandıktan sonra 12
nci hafta sonunda HCV
RNA düzeylerin 2 log
(100 kat) azalmayanlarda tedavi süresi 16 haftayı
geçemez. 24 üncü haftada HCV RNA pozitifliği devam
eden hastalarda tedavi en geç 28 inci hafta sonunda
kesilir. 16 ncı haftada
2 log (100 kat) azalan
hastalarda ve 28 inci haftada HCV RNA (-) olan
hastalarda yazılacak reçetelerine HCV RNA analiz
raporunun fotokopisi eklenir.
Genotip 2
ve 3 hastalarda ribavirin
dozu en fazla 800 mg olacak şekilde verilir. Bu
hastalarda gerek interferonun gerekse
ribavirinin tedavi
süresi en fazla 24 haftadır.
Genotip 2 ve 3 hastaların tedavisinde 12
hafta sonundaki HCV RNA azalması koşulu aranmaz.
d.
Kronik Hepatit C hastalarında yeniden tedavi:
1. Komplikasyonlar
nedeniyle tedaviye 12 nci
haftadan önce son verilmiş olan Kronik Hepatit C
hastaları tedavi almamış hastalar ile aynı kurallara
tabi olarak yeniden tedaviye alınabilirler.
2. İnterferon +
ribavirin veya
pegileinterferon +
ribavirin veya
tedavisine cevap veren ancak
nüks etmiş (tedavi bitiminde HCV RNA (-) olan
ancak izleminde HCV RNA yeniden pozitifleşen)
hastalar bir defaya mahsus olmak üzere yeniden
pegileinterferon +
ribavirin tedavisi
alabilirler. 16 ncı
haftadan sonra tedavinin sürdürülebilmesi için 12
nci haftada HCV RNA (-)
olmalıdır.
3. İnterferon veya
pegileinterferon
monoterapisi alan ve
cevapsız olan hastalarda
pegileinterferon +
ribavirin tedavisi verilebilir.
4. İnterferon +
Ribavirin veya
Pegile interferon+Ribavirin
tedavisine cevap vermeyen 17 yaşının üzerindeki
hastalarda yeniden
pegileinterferon ve
ribavirin tedavisi yapılamaz.
12.7.13.7.
Viral Hepatit
tedavisinde genel prensipler
1. Karaciğer biyopsisi
ile ilgili kurallar Ishak
skorlamasına göre
belirlenmiştir.
2. Biyopsi için
kontrendikasyon bulunan
hastalarda (PT de 3 sn den fazla uzama veya
trombosit sayısı < 80
000 veya kanama eğilimini artıran hastalıklar veya
kronik böbrek yetmezliği veya biyopsiye engel olacak
konumda bir yer kaplayıcı lezyonun varlığı veya
dekompanse karaciğer
sirozunda) karaciğer biyopsisi koşulu aranmaz.
Biyopsi kontrendikasyonu
sağlık raporunda açık olarak belirtilir.”
e) “Kanser
ilaçları verilme ilkeleri”
başlıklı (14) numaralı
bendinin (c) altbendinin,
c-2 numaralı sırasında geçen “vinorelbin,
(vinorelbin tartaratın
oral formları kür protokolünde belirtilmesi ve
tedaviye enjektabl form
ile başlanması şartıyla tedavinin 8 inci günü oral
formları maksimum 120 mg/21 gün dozda kullanılır.)”
ifadesi, “vinorelbin, (vinorelbin
tartaratın oral formları kür protokolünde
belirtilmesi ve tedaviye
enjektabl form ile başlanması şartıyla
kullanılır.” şeklinde; 3-d sırasının “Dasatinib”
başlıklı kısmında geçen, “günlük 100 mg ” ibaresi, “
günlük 140 mg” şeklinde değiştirilmiş ve c-3-d
sırasının “Azasitidin:”
başlıklı kısmının sonuna cümleler ilave edilmiştir;
“Azasitidini
6 ay alan hastalarda yanıt değerlendirilmesi
yapılır. Blast oranı %5
ve altına inen hastalar ile tedaviye başlandığındaki
ilk değerine göre blast
oranında %50 den daha az azalma olan hastalarda
tedavi kesilir. Blast
oranı tedaviye başlandığındaki ilk değerine göre %50
ve daha fazla azalan (ancak
Blast oranı %5 in üstünde kalan) hastalarda 3
ay daha devam edilir. Relaps
olan hastalarda başlama
kriterlerine uygun olarak tedaviye tekrar
başlanabilir.”
f) “Kanser
ilaçları verilme ilkeleri” başlıklı (14)
numaralı bendinin (c)
altbendinin; c-3-d sırasının “Lapatinip”
başlıklı kısmına, “Lapatinib
+ kapesitabin
kullanılıyor iken progresyon
gelişen hastalarda tedavinin sonraki basamaklarında
lapatinib ödenmez.”
şeklindeki cümleden sonra gelmek üzere; “Tıbbi
onkoloji uzman hekiminin bulunduğu tüm hastanelerde
bu hekimin yer aldığı sağlık kurulu raporu ile bu
hekimlerce reçete edilir.
Tıbbi onkoloji uzman
hekiminin bulunmadığı 3 üncü basamak sağlık
kurumlarında ise genel cerrahi uzman hekiminin yer
aldığı sağlık kurulu raporu ile ve yine 3 üncü
basamak sağlık tesislerinde genel cerrahi uzman
hekimince reçete edilir.” cümleleri eklenmiştir.
g)
“Osteoporozda ilaç
kullanım ilkeleri” başlıklı (17) numaralı
bendinin (1) numaralı
altbendinin; “Senil,
postmenapozal ve cerrahi
menapoza bağlı
osteopenide (T-skorunun
-1 ile -2,5 arasında olması)” başlıklı (B) sırasının
başlığı, “B. Diğer nedenlere bağlı
osteopeni/osteoporozda
(T-skorunun < -1 olması)” şeklinde değiştirilmiştir.
ğ)
“Palivizumab kullanım
ilkeleri” başlıklı (20) numaralı bendinin birinci
paragrafına; “Palivizumab
etken maddesini taşıyan preparatın” ifadesinden
sonra gelmek üzere “; çocuk kardiyoloji,” ibaresi
eklenmiştir.
h)
“Antiepileptik
ilaçların kullanım ilkeleri” başlıklı (25) numaralı
bendinin “Epilepside:”
başlıklı (a)
altbendinde parantez
içinde yer alan “pregabalin”
ifadesi yürürlükten kaldırılmış ve aynı
altbende aşağıdaki
paragraf eklenmiştir.
“Pregabalin
ve zonisamit, nöroloji
uzmanı tarafından çıkarılacak rapor ile tüm hekimler
tarafından reçete edildiğinde bedeli ödenecektir.”
ı) “Lipid
düşürücü ilaçların kullanım ilkeleri” başlıklı (28)
numaralı bendinin (C)
altbendinde yer alan, “LDL veya
trigliserid düzeyi 100
mg/dl’nin altına
düştükten sonra reçete edildiğinde bedeli ödenmez.”
ifadesi; “LDL düzeyi 100 mg/dl’nin
altına veya trigliserid
düzeyi 200 mg/dl’nin
altına düştükten sonra reçete edildiğinde bedeli
ödenmez.” şeklinde değiştirilmiştir.
i)
“Makula
Dejenerasyonunda kullanılan ilaçların kullanım
ilkeleri;”
başlıklı (33) numaralı bendi aşağıdaki şekilde
yeniden düzenlenmiştir.
“Pegaptanib
Sodyum, Ranibizumab ve
Vertaporfin etken
maddelerini içeren ilaçlar; 3 üncü basamak sağlık
tesislerinde en az üç göz hastalıkları uzmanının yer
aldığı sağlık kurulu raporu ile hasta
anamnezi, FFA ve lezyona
ait renkli resim rapora eklenerek, göz hastalıkları
uzmanlarınca reçetelenerek
uygulanır. Ömür boyu;
Pegaptanib Sodyum her bir göz için en fazla 7
enjeksiyon,
Ranibizumab her bir göz
için en fazla 3 enjeksiyon uygulanabilir.”
j)
Sonuna aşağıdaki
altbend ilave
edilmiştir.
“12.7.34.
Multipl skleroz
hastalığında beta interferon ve
copolymer-l kullanım ilkeleri
Multipl
skleroz hastalığında beta interferon ve
copolymer-l ilaç
bedellerinin kurumlarca ödenebilmesi için;
a)
Disabilite skorunun (E.D.S.S.) 0–5,5 arasında
olması ve
b) Olguların
remitting-relapsing
türü olması,
şartlarının
birlikte gerçekleşmesi, bu durumun nöroloji uzman
hekimi tarafından düzenlenen uzman hekim raporunda
belirtilmesi ve nöroloji uzman hekimleri tarafından
reçete edilmesi gerekmektedir.
6-
20
nci maddesinin;
a)
“Organ ve protezlerin
temini” başlıklı (3) numaralı fıkrasının onuncu
paragrafı aşağıdaki şekilde yeniden düzenlenmiştir.
“Vücut organ
protezlerinin kullanım
süreleri; meme protezi için iki, vücut dışında
kullanılan diğer vücut organ protezleri için beş
yıldır. Bu süreler tamamlanmaksızın söz konusu tıbbi
malzemeler yenilenmez. Ancak, büyüme ve gelişme
çağındaki çocuklar için kullanılması gerekli görülen
miadlı tıbbi malzemeler,
çocuğun büyüme ve gelişmesi sebebiyle
kullanılamadığının ve yenilenmesi gerektiğinin
sağlık kurulu raporu ile belgelenmesi durumunda,
Tebliğin ilgili hükümlerine uyulması kaydıyla
süresinden önce yenilenir.”
b)
“Bazı tıbbi
malzemelerin temin edilme esasları” başlıklı (4)
numaralı fıkrasının “Kolostomi,
ürostomi torbası”
başlıklı (3) numaralı bendinin ikinci paragrafı
aşağıdaki şekilde yeniden düzenlenmiştir.
“Sağlık raporuna
dayanılarak tüm hekimler tarafından reçete
edilebilmek üzere, kolostomi
ve ürostomide iki aylık
doz olarak en fazla 60 torba, 20 adaptör ve 2
pastanın; ileostomide
ise iki aylık doz olarak en fazla 90 torba, 30
adaptör ve 3 pastanın bedeli kurumca karşılanır. Bir
defada iki aydan daha uzun süreli reçete
düzenlenemez.”
c)
“Bazı tıbbi malzemelerin temin edilme esasları”
başlıklı (4) numaralı fıkrasının “İşitmeye yardımcı
implantlar/kulakla
ilgili implantlar”
başlıklı (18) numaralı bendinin, “Koklear
implantlar (Kİ):”
başlıklı (1) numaralı
altbendinde geçen;
1- “20 yıl” ibaresi,
“10 yıl” şeklinde,
2- “Kİ sağlık kurulu
raporu aynı resmi sağlık kurumunda çalışan üç kulak
burun boğaz uzman hekimi ve iki uzman
odyologdan oluşan bir
ekip tarafından düzenlenir.”
cümlesi, “Kİ sağlık kurulu raporu aynı resmi
sağlık kurumunda çalışan üç kulak burun boğaz uzman
hekimi ve iki uzman odyologdan
(iki uzman odyolog
bulunmayan resmi sağlık kurumlarında ise 1/1/2010
tarihine kadar bir odyolog
veya uzman odyolog)
oluşan bir ekip tarafından düzenlenir.” şeklinde,
3-
“Eğitimsel, psikolojik değerlendirmeler ve uygunluğu
ekipte yer alan eğitim odyoloğu
ve psikolog tarafından yapılmalı ve Kİ kurul
raporunda belirtilmelidir.” cümlesi, “Eğitimsel,
psikolojik değerlendirmeler ve uygunluğu ekipte yer
alan eğitim odyoloğu
(bulunmayan kurumlarda işitme engelliler alanında
deneyimli özel eğitimci veya psikolog) ve psikolog
tarafından yapılmalı ve Kİ kurul raporunda
belirtilmelidir. şeklinde,
4- “Kİ uygulaması
sonrasındaki eğitimin takibi; cerrahi tedavi yapılan
sağlık kurumunca; eğitim
odyoloğu ve yer belirtilerek en az 5 yıllık
süreyi içeren bir taahhütname ile belgelenmelidir.”
cümlesi, “Kİ uygulaması
sonrasındaki eğitimin takibi; cerrahi tedavi yapılan
sağlık kurumunca; eğitim
odyoloğu (bulunmayan kurumlarda işitme
engelliler alanında deneyimli özel eğitimci veya
psikolog) ve yer belirtilerek en az 5 yıllık süreyi
içeren bir taahhütname ile belgelenmelidir.”
şeklinde,
değiştirilmiştir.
7-
Bu Tebliğin;
a)
5 inci maddesinin birinci fıkrasının (a), (b), (c),
(d), (e), (h), (i) ve (j) bentleri
17/7/2009 tarihinden
itibaren geçerli olmak üzere yayımı tarihinde,
b) Diğer hükümleri
yayımı tarihinde,
yürürlüğe
girer.
|
